Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΙΣΘΜΟΥ





Το Νοέμβριο του 1462, ο υπαρχηγός του Ομέρ, Ισάς, επιτίθεται κεραυνοβόλα εναντίον του Άργους και το καταλαμβάνει αμαχητί. Ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης κάπως αόριστα αναφέρει ότι οι Τούρκοι κατέλαβαν την πόλη ένεκα της προδοσίας ενός Έλληνα ιερέα: «ως δε το τε εν Πελοποννήσω Άργος, ιερέως των εν τη πόλει παραδόντος προδοσία, έλαβεν ο του βασιλέως ύπαρχος, Αλβάνεω παις, τούνομα Ιησούς».

 

Στο  πρώτο Βενετοτουρκικό πόλεμο (1463–1479), στο πλευρό της δημοκρατίας του Αγίου Μάρκου βρίσκονται οι Έλληνες και οι Αλβανοί. Οι Έλληνες υπό την αρχηγία του Μιχαήλ Ράλλη και του Πέτρου Μπούα συμμετείχαν στο πολεμικό συμβούλιο που έγινε, ο σύμβουλος στην  Κορώνη Τζερόνιμο Μπαλαρέζο πρότεινε να πολιορκήσουν την Κόρινθο, διότι είχε συνενοήσεις με τους φρουρούς της ακρόπολης. Αρχιστράτηγος των Ενετών ήταν ο Μπερτόλντο  Έστε (Bertoldo d'Este), ενώ στην περιοχή αρχηγός των τούρκων ήταν στρατηγός των τούρκων  Ομάρ γιος του Τουραχάν.


Ενώ ο στρατός βάδιζε προς την Κόρινθο, ο στόλος έφυγε από το Ναύπλιο προς Κεγχρεές. Στην μάχη που δόθηκε στην Κόρινθο, ο νικητής δεν είναι ξεκαθαρισμένος ποιός ήταν. Ωστόσο φάνηκε ότι ο Τζερόνιμο Μπαλαρέζο έλεγε ψέματα περί συνεννοήσεων με την φρουρά της Κορίνθου, ο άνθρωπος αυτός δραπέτευσε μετά την μάχη της Κορίνθου  στην Αδριανούπολη, όπου παρουσιάστηκε στον Μωάμεθ και του πρότεινε σχέδιο επιχειρήσεων κατά των συμπατριωτών στην Πελοπόννησο, οι τούρκοι κατάλαβαν ότι είναι απατεώνας και τον φυλάκισαν, κατόρθωσε να δραπετεύσει και αφού τον έπιασαν ξανά οι τούρκοι ανταλλάχτηκε με τούρκο αιχμάλωτο, οι Βενετοί δεν του συγχώρεσαν την προδοσία του και τον κρέμασαν ανάμεσα στις κολόνες του δουκικού παλατιού (Laugier VII, σελ  167), έτσι λύθηκε η πολιορκία των Ενετών  και βάδισαν προς το Εξαμίλιο, εκεί έφτασε και ο στόλος και αποφασίστηκε προκειμένου να επιτύχει η επιχείρηση της κατάληψης της Κορίνθου να   αναγερθη τείχος στον Ισθμό που είχε καταστρέψει ο Μουράτ Β και έτσι η τουρκική φρουρά να μη έχει ενισχύσεις από την Ρούμελη.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Μεταγενέστερο οικόσημο της οικογένειας Μπούα, όπως δημοσιεύτηκε από τον Ι. Τυπάλδο Λασκαράτο κ.ά. στο Δελτίο Εραλδικής και Γενεαλογικής Εταιρίας Ελλάδος, 6 (1986), σ. 176.


Το τείχος του Ισθμού το κατασκεύασε ο Ενετικός στρατός και 30.000 ντόπιοι εργάτες (τώρα οι άνθρωποι αυτοί μόνο εργάτες δεν μπορούσαν να χαρακτηριστούν, ντόπιοι Έλληνες ήταν  που εργάστηκαν  υπό την επίβλεψη των Ενετών ), είχε δε το τείχος, ύψος 12 ποδιών και μήκος 12 λευγών με διπλή τάφρο και 136 πύργους και το έργο αυτό έγινε σε δύο βδομάδες.

Ενώ ακόμα συνεχιζόταν η ανέγερση του τείχους ο Ομάρ πασάς εκστράτευσε με 10.000 άνδρες, πράγματι στις 25 Σεπτεμβρίου 1463 ο γιος του Τουραχαν, ο Ομάρ παρουσιάστηκε σε απόσταση 300 βημάτων από το τείχος για να κάνει παρατήρηση και για να ενισχύση τους πολιορκούμενους τούρκους στην Κόρινθο, στην μάχη που έγινε ο Μπερτόλντο πληγώθηκε από πέτρα στο κεφάλι και πέθανε μετά δέκα πέντε μέρες, τον διαδέχτηκε ένας από το επιτελείο του, ο Ομάρ αποσύρθηκε ενώ ειδοποίησε τον μέγα βεζίρη Μαχμούτ πασά (ρωμιό, που είχε εξισλαμισθεί) ότι ο Ισθμός φρουρείται από 200 πυροβόλα και 2.000 πυροβολητές και μεγάλο αριθμό οπλιτών.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Απόληξη του Τείχους στον Κορινθιακό. Το 15ο αιώνα, οι Ενετοί επισκευάζουν όπως-όπως  τείχος και δημιουργούν ένα οχυρωμένο λιμανάκι στη Ποσειδωνία, στα ΒΔ του Σιδηροδρομικού Σταθμού της Κορίνθου, τμήματα του οποίου σώζονται ως σήμερα.


Ο Μαχμούτ σε συνενόηση με τον Σουλτάνο πήρε επίλεκτο στρατό των τούρκων που είχε υποτάξει την Βοσνία και στις 4 Νοεμβρίου 1463 ο μεγάλος βεζύρης με 80.000 άνδρες βρισκόταν καθ οδό προς το τείχος του Ισθμού. Οι  Ενετοί χωρίς καν να έχει πλησιασει    ο τουρκικός στρατός εγκατέλειψαν το τείχος, αυτό οφειλόταν στο γεγονός,  ότι  οι Ενετοί ήταν  χωρίς ηγέτη, αποδεκατισμένοι από τη δυσεντερία και θορυβημένοι από την υπεροχή των Τούρκων, ταυτόχρονα  έλυσαν την πολιορκία της Κορίνθου και υπεχώρησαν άτακτα προς Ναύπλιο. Οι τούρκοι διέβησαν τον Ισθμό και κατέλαβαν όλη σχεδόν την Πελοπόννησο, οι Βενετοί το 1464 κατείχαν ακόμα το Ναύπλιο, τη Μεθώνη και την Κορώνη.

Η πτώση του Άργους αναφέρεται στο χωρίο του Κριτόβουλου ως εξής:  «Μετά δε τούτο αφικνείται ες Άργος (Μαχμούτ), πόλιν των Ενετών και στρατοπαιδεύεται προ του άστεος και προσφέρει λόγους τοις εν αυτώ περί εκδόσεως εαυτών τε και του άστεος. Οι δε Αργείοι ορώντες το πλήθος της στρατιάς περιστοιχίσαν την πόλιν κύκλω το τε σφών τείχος ασθενές και επίμαχον όλον, επικουρίαν τε μηδεμίαν πόθεν ή έχοντες ή όλως έξειν ελπίζοντες και δείσαντες, μη εκ προσβολής βία ληφθώσι τοις όπλοις και απόλωνται, παραδιδόασιν αμαχί εαυτούς τε και την πόλιν Μαχουμούτει τα πιστά λαβόντες. Ο δε πάντας μεν αυτούς αποικίζει ες το Βυζάντιον συν γυναιξί και τέκνοις και τοις υπάρχουσι πάσι σώς και κακών απαθείς, την δε πόλιν κατέσκαψε… Βασιλεύς δε τους μεν Αργείους πάντας κατοικίζει εν τη μονή τη Περιβλέπτω καλουμένη δούς αυτοίς και οικίας και αμπέλους και αγρούς».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Οθωμανός σπαχής.




Έτσι σε λίγο χρόνο οι εξεγερθέντες υπό την σημαία της Βενετίας Έλληνες κατέθεσαν τα όπλα και ο Μαχμούτ «διαθέμενος τα εν Πελοποννήσω πάντα καλώς τε και ως ην αυτώ κατά νουν και φρουρούς τοις φρουρίοις πάσιν εγκαταστήσας άνδρας τους από της βασιλικής αυλής τους μαχιμοτάτους… επάνεισιν εις την Κωνσταντίνου χειμώνος μεσούντος ήδη».




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ



-          Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΟΎΜΕΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (τόμος Α) του Κων/νου Σαθά εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ

-          «Αργειακή Γη», Επιστημονική και λογοτεχνική έκδοση του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Άργους, Τεύχος 3, Δεκέμβριος 2005 του Βασίλη Σκουλάτου


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου