Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΞΙΔΙΩΤΕΣ



  " Αγαπητοί μου Γαλαξιδιώται,

            Ήτανε βέβαια από τον Θεόν να δράξωμε τα άρματα μία ημέρα, και να χυθούμε καταπάνω στους τυράννους μας, που τόσα χρόνια ανελεήμονα μας τυραγνεύουν.


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Οδυσσέας Ανδρούτσος



 Τι τη θέλουμε, βρε αδέλφια, αυτή τη πολυπικραμένη ζωή, να ζούμε αποκάτω στην σκλαβιά, και το σπαθί των τούρκων να ακονιέται εις τα κεφάλια μας ;

Δεν τηράτε που τίποτα δεν μας απόμεινε ;

Αι εκκλησίαι μας γενήκανε τζαμιά και αχούρια των τούρκων, κανένας δεν μπορεί να πη πως τάχα έχει τίποτα εδικό του, γιατί το ταχύ βρίσκεται φτωχός σα διακονιάρης στη στράτα.

Αι φαμελιές μας και τα παιδιά μας είναι στα χέρια και στη διάκριση των τούρκων.

Τίποτα αδέλφια, δεν μας έμεινε. Δεν είναι πρέπον να σταυρώσωμεν τα χέρια, και να τηράμε τον ουρανό.

Ο Θεός μας έδωκε χέρια, γνώσι και νού.

Ας ρωτήσωμε την καρδιά μας και ό,τι μας απαντηχαίνει ας το βάλωμεν γλήγορα σε πράξιν, και άς είμεθα, αδέλφια, βέβαιοι το πως ο Χριστός μας ο πολυαγαπημένος θα βάλη το χέρι απάνω μας.

Ότι θα κάμωμε πρέποντας είναι να το κάμωμε μίαν ώραν αρχύτερα, γιατί ύστερα θα κτυπάμε το κεφάλι μας. Τώρα η τουρκιά είναι μπερδεμένη σε πολέμους και δεν έχει ασκέρια να στείλη καταπάνου μας. Ας ωφεληθούμε από την περίστασι, οπού ο Θεός, ακούοντας τα δίκαια παράπονά μας έστειλε δια ελόγου μας. Μία ώρα πρέποντας είναι να ξεσπάση αυτό το μαράζι, οπού μας τρώγει την καρδιά. Στα άρματα αδέλφια, ή να ξεσκλαβωθούμε ή να πεθάνωμε. Και βέβαια καλύτερο θάνατο δεν μπορεί να προτιμήση κάθε χριστιανός και Έλληνας.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Επιστολη του Ανδρούτσου.


            Εγώ καθώς το γνωρίζετε καλότατα, αγαπητοί μου Γαλαξιδιώται, εμπορώ να ζήσω βασιλικά με πλούτη, τιμαίς και δόξαις, οι τούρκοι ό,τι και αν ζητήσω μου το δίνουνε παρακαλώντας. Γιατί το σπαθί του Οδυσσέα δεν χωρατεύει. Έπειτα κοντά στα άλλα ενθυμούνται τον πατέρα μου που τους εζεμάτισε. Μα σας λέγω την πάσαν αλήθειαν αδέλφια, δεν θέλω εγώ μονάχα να καλοπερνώ και το γένος μου να βογκά στη σκλαβιά, μου καίγεται η καρδιά μου, σα βλέπω και συλλογιούμαι πως ακόμα οι τούρκοι μας τυραγνεύουν.

            Από το Μωριά μου στείλανε γράμματα πως είναι τα πάντα έτοιμα. Εγώ είμαι στο ποδάρι με τα παλικάρια μου. Μα θέλω πρώτα να είμαι βέβαιος το πως θα με ακολουθήσετε και εσείς. Άν εσείς κάμετε αρχή από τη μια μεριά, και εγώ από την άλλη θα σηκωθή όλη η Ρούμελη. Γιατί ο κόσμος φοβείται. Μα σαν ιδή ελόγου σας, που έχετε τα καράβια, και ξέρετε καλύτερα τα πράγματα, το πώς σηκώνετε μπαϊράκι, θενά τελειώσει όχι καλύτερο το πράγμα.
            Περιμένω απόκρισι με τον ίδιο που φέρνει το γράμμα μου. Τη μπαρούτη και τα βόλια τα έλαβα, και τα εμοίρασα. Να με οικονομήσετε και στουρνάρια και άν σας περισσεύη και άλλη μπαρούτη να μου στείλετε, γιατί θα την δώσω στους Πατραζικιώτας.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Κλέφτες μέσα στο λημέρι τους (Γεννάδειος Βιβλιοθήκη).


Του Πανουριά τα λόγια μη τα πολυακούστε. Είναι φοβιτσιάρης μα σαν το σηκώσωμεν εμείς, αλλέως δεν μπορεί να πράξη πάρεξ να έρθη με το μέρος μας.
            Αύριο το βράδυ να έρθη ένας στο μοναστήρι και θα εύρη τον Γκούραν για να μιλήση σαν να ήμουνα εγώ ο ίδιος. Τον Γκούραν να τον αγαπάτε. Είναι παιδί δικό μου και καλό παλικάρι.
  

 Χαιρετίσματα σε όλους τους φίλους πέρα και πέρα.
            Σας χαιρετώ και σας γλυκοφιλώ.
            22 Μαρτίου 1821

Ο αγαπητός σας

ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου