Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ ΣΕ ΓΑΜΟ ΣΕ ΤΟΥΡΚΟ-ΒΟΥΛΓΑΡΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΧΩΡΙΟ

Υπάρχαν πολλά χωρία στην περιοχή Μοναστηρίου που είναι αμιγώς Σλαβικά, αλλά που ήταν  αμιγώς Ελληνικά, τα περισσότερα όμως ήταν  μικτά χωριά που αποτελούνται από Εξαρχιακούς και Πατριαρχικούς, οι αναλογίες υπέρ των βουλγαριζόντων δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στους Έλληνες.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Βασ. Μεγαλάνος δάσκαλος, με αυτόν τον τρόπο δολοφονήθηκε από τους κομιτατζήδες της EMEO - VMRO. Η κτηνωδία των κομιτατζήδων ήταν απερίγραπτη.



Βόρεια του Λάχτς που είναι καθαρά Ελληνικό χωριό είναι το Μπρούσνικ που είναι 2/3 βουλγάρικο και 1/3 Ελληνικό, ο παπάς του χωριού (εξαρχιακός) φοβερίζει από τον άμβωνα τους Έλληνες και τους αποκαλεί  «γραικομάνους» (κατά την κομιτατζίδικη φρασεολογία) που σημαίνει, όχι Έλληνας αλλά ελληνόφωνος (αν και πολλές φορές δεν μιλούσαν γρι ελληνικά) και κατά επέκταση προδότες (των βουλγάρων φυσικά).


Στο χωριό αυτό υπήρχε στρατώνας με ένα λόχο τούρκικο τακτικό στρατό. Οι κομιτατζήδες κινούνται με άνεση στο χωριό  σε κρυψώνες, ενώ για τους Έλληνες αντάρτες αυτό είναι σχεδόν ακατόρθωτο.


Το 1906 που είχε πέσει άφθονο χιόνι και οι θερμοκρασίες ήταν πολύ χαμηλές, επρόκειτο να γίνει στο χωριό αυτό ένας γάμος ελληνικής οικογένειας, για να δώσουν ένα μήνυμα οι Έλληνες αποφασίζει η ομάδα του Καραβίτη να παρευρεθεί στον γάμο.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ  Ελληνική οικογένεια της Μακεδονίας στην εποχή του Μακεδονικού αγώνα.




Η ανταρτο ομάδα βάζει σκοπό το βράδυ προς τον στρατώνα και προς το Λάχτς και με οδηγό ντόπιο Έλληνα οδηγεί τον καπετάν Καραβίτη με δέκα άνδρες  στην αυλή του σπιτιού που γινόταν το γλέντι του γάμου. Ο καπετάν Καραβίτης προχωρεί μαζί με τους άντρες του και παρουσιάζεται ξαφνικά στο δωμάτιο που γινόταν ο χορός… ας δούμε όμως την διήγηση του ίδιου:

« … «Ζήτω  η Ελλάς» φωνάζω και πριν προλάβη ο χορός να διαλυθή από την έκπληξη, πιάνομαι εις αυτόν, πετώ μια λίρα στα όργανα και τους λέγω να εξακολουθήσουν.

« Δεν ήταν δυνατόν να φανταστούν οι λίγοι Έλληνες του Μπρούσνικ ότι  θα εισήρχετο ελληνικό σώμα εις το χωριό τους, ενώ τούτο είναι κατάμεστο βουλγάρους και έχει και τουρκικό στρατό. Οι άνθρωποι τρελάθηκαν από την χαρά τους.

« Επειδή είχα την ιδέα ότι ήταν δυνατόν να παρευρίσκονται και κανείς βούλγαρος, αφήκα τον χορό και τους είπα (στα μακεδονίτικα φυσικά) «όπως μπήκαμε στο χωριό και το σπίτι σας, χωρίς να ξέρετε τίποτα, έτσι θα ξαναμπούμε να κάψουμε τα σπίτια και να κόψουμε τα κεφάλια εκείνων που θα σας ενοχλήσουν, διότι είστε Έλληνες και θα θελήσουν να σας απειλήσουν να γίνεται βούλγαροι. Και ο πρώτος που θα πληρώσει με το κεφάλι του θα είναι ο παπάς. Το τι θα γίνει κατόπιν αδιαφορούμε. Την ζωή μας την έχουμε ξεγραμμένη και αν ο στρατός προλάβη να μας κτυπήσει και αν σκοτωθούμε, οι βούλγαροι δεν θα σωθούν, διότι είναι πολλοί σαν και εμάς που έχουν αφιερώσει την ζωή τους προς χάριν σας και όλη η Ελλάς ενδιαφέρεται και παρακολουθεί την ζωή σας.»….»





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αναμνηστική φωτογραφία των προξενικών υπαλλήλων του προξενείου Μοναστηριου (Μπίτολα, Битола). Από αριστερά προς τα δεξιά διακρίνονται: ο Ν. Κοντογούρης, Π. Σαρρός, Β. Αγοραστός, Γ. Χωναίος, και ο Σπ Πολυχρονιάδης.



Η παραμονή του Καραβίτη στον γάμο ήταν τρία τέταρτα άντε  μία ώρα και στόχο είχε να δημιουργηθούν οι σχετικές εντυπώσεις, οι οδηγοί τους έβγαλαν από το πολύ χιονισμένο μακεδονίτικο χωριό  και αφού πέρασαν από το Λάχτς κατευθύνθηκαν στο ελληνικότατο κεφαλοχώρι το Μπούκοβο (το γνωστό πιπέρι μπούκοβο  από αυτό το μέρος είναι γνωστό), εκεί είχαν βάση οι Έλληνες αντάρτες του Ι Καραβίτη, το χωριό αυτό απείχε μόλις 3,5 χιλιόμετρα από το ελληνικότατο Μοναστήρι.

Η κίνηση αυτή της αποχώρησης δεν έγινε τυχαία, διότι οι αντάρτες περίμεναν φυσικά την καταδίωξη από τους Τούρκους και τους Κομιτατζήδες, και πράγματι την επομένη οι τούρκοι κύκλωσαν το Λάχτς και το έψαξαν με κάθε επιμέλεια για να βρούν τους αντάρτες, οι οποίοι  βρισκόντουσαν στο Μπούκοβο μια ανάσα από την μεγάλη στρατιωτική βάση τους στο Μοναστήρι.
 




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Μοναστήρι γενική άποψη.




ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ



ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝ  Απομνημονεύματα του  Ι Καραβίτη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου