Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΚΟΡΑΗΣ


 


Ο ΣΜΥΡΝΙΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ  ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ


 

Ο Αδαμάντιος Κοραής υπήρξε μια από τις πιο λαμπρές μορφές του Ελληνικού Έθνους. Πρωτεργάτης του ελληνικού διαφωτισμού που αγωνίστηκε για την αφύπνιση του σκλαβωμένου γένους .





Γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1748 από εύπορους γονείς με καταγωγή από την Χίο (πατέρας) και Σμύρνη (μητέρα), ο πατέρας του ήταν έμπορος . Σπούδασε στην Ευαγγελική σχολή της Σμύρνης και μετά στην Ολλανδία  ( κοντά στον σοφό Ολλανδό ιερέα Κευνόν) και το Παρίσι όπου σπούδασε Ιατρική σε ηλικία 35 ετών στη Πανεπιστημιακή σχολή του Μονπελιέ. Γνώριζε Αγγλικά, Γαλλικά Γερμανικά, Ολλανδικά, Λατινικά . Τον συγκλονίζουν βαθύτατα τα γεγονότα της Γαλλικής επανάστασης  που ήταν αποτέλεσμα του  διαφωτισμού και καταλήγει ότι ελευθερία των Ελλήνων θα ερχόταν με την μόρφωση του Ελληνικού λαού,  φιλοδόξησε λοιπόν να συμβάλει στην ανάσταση του υποδούλου Γένους  με οδηγό αυτή την σκέψη. Έτσι βάλθηκε να προσφέρει στην μόρφωση των Ελλήνων, αφοσιώθηκε τόσο στο έργο αυτό, ώστε αρνήθηκε την τιμητικότατη πρόταση να αναλάβη έδρα στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης του Παρισιού και εγκατέλειψε την Ιατρική .

Πίστευε ότι απαραίτητη είναι η καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας και στην περίφημη επιστολή του με Πολιτικές παραινέσεις προς τους Έλληνες, τόνιζε ότι το σημαντικότερο είναι η ενότητα του Ελληνικού Έθνους.

Με την γενέτειρά του την Σμύρνη είχε μια αγαπητική σχέση, όταν κατεστράφηκε από σεισμό επέστρεψε για ένα διάστημα και έζησε εκεί, είχε πυκνή και μακροχρόνια αλληλογραφία με τον αδελφικό του φίλο Δημήτριο Λώτο, που ήταν πρωτοψάλτης στην Σμύρνη και έγραψε  επιστολή προς Σμυρναίους.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Γραφή του Α Κοραή.



Το συγγραφικό έργο του Α Κοραή είναι πελώριο τα σπουδαιότερα από τα γραπτά του είναι τα εξής:

Η «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ»  16 ογκώδεις τόμοι, που περιείχαν έργα του Ισοκράτη, το του Πλουτάρχου, του Αριστοτέλη, του Στράβωνα και άλλων .


Τα «ΠΑΡΕΡΓΑ» 9  τόμοι , που περιλαμβάνουν κριτικές εκδόσεις του Πλουτάρχου, του Ξενοκράτη, του Επίκτητου, του Γαληνού και άλλων.

Μετέφρασε τα 8 πρώτα έργα από τα 17 βιβλία των «ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ»  ΤΟΥ Στράβωνα.

Δημοσίευσε τις 4 πρώτες ωδές της ΙΛΙΑΔΑΣ του Ομήρου, τα «ΑΣΤΕΙΑ» του Ιεροκλή, τις «ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ» του Αποστόλου Παύλου.

Έγραψε πολιτικοεθνικού περιεχομένου άρθρα όπως :ΑΣΜΑ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΡΙΟΝ (1800), ΣΑΛΠΙΣΜΑ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΡΙΟΝ (1801), ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ (1798), «ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΜΩΣΙΝ ΟΙ ΓΡΑΙΚΟΙ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ» (1805) και άλλα.

 Έγραψε πλήθος επιστολές (1.000 περίπου) προς Λώτο, προς Σμυρναίους, προς Ντε λα Ροσέττ, προς Κυδωνιάτες κλπ

Έγραψε τα βιβλία «ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ»  και «ΤΑΚΤΑ»  λίγο πριν πεθάνει.

 

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα άπαντα του εκδόθηκαν σε 4 τόμους το 1964 με επιμέλεια Γ Βαλέτα.

Το πολύπλευρο έργο του Α Κοραή, που είναι γεμάτο με συμβουλές, διδάγματα, γνώμες παραγγέλματα τον τοποθετούν  ως τον κορυφαίο των μεγάλων δασκάλων παιδαγωγών, και καθοδηγητών τα τελευταία  χρόνια της Οθωμανικής σκλαβιάς και λίγο πριν αναγεννηθεί ένα μικρό τμήμα του Ελληνισμού.

Αυτή του η εισφορά δεν άφησε αδιάφορους τους μαχόμενους Έλληνες, στο Μεσολόγγι έδωσαν το όνομά του σ έναν από τους προμαχώνες τους ( συμβολικό της συνεισφοράς του) και η Γ Εθνοσυνέλευση στην Τροιζήνα τον ανακήρυξε ΑΞΙΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Το άγαλμα του Κοραή μπροστά από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών.




Ο Κοραής παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, όταν ξέσπασε η επανάσταση συνέχισε να εργάζεται με όλες του τις δυνάμεις για την επιτυχία του σκοπού της απελευθέρωσης της Ελλάδος έτσι:

             I.      Έγραψε επαινετικούς στίχους για πατριώτες.

          II.      Οργάνωσε ή υποκίνησε ή συνέδραμε φιλελληνικούς ομίλους που έστειλαν εφόδια στους αγωνιζομένους.

       III.      Βρισκόταν σε επικοινωνία με  παράγοντες και τέλος

       IV.      Έδινε πολύτιμες συμβουλές που ήταν πάντα σεβαστές υπέρ ομονοίας  και αποφυγής ερίδων μεταξύ καπεταναίων και πολιτικών

    Είναι βέβαιο ότι αν ήταν νέος ο Αδαμάντιος Κοραής θα εξέφραζε την φιλοπατρία του με πολεμική δράση στον υπέρ ελευθερίας αγώνα.






ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο τάφος του Α Κοραή στο Α Νεκροταφείο Αθηνών.



Πέθανε στις 6/4/1833  σε ηλικία 85 ετών και ενταφιάστηκε στο Παρισινό νεκροταφείο « Μονπαρνάς», το 1877 τα οστά του μεταφέρθηκαν και ετάφησαν στο Α νεκροταφείο Αθηνών. Παράλληλα η πατρίδα έστησε μαρμάρινο ανδριάντα του ( έργο του Γ Βρούτου) στα προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1875.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου