Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ν ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ



Επειδή πολύ λόγος γίνεται περί ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ και η «ψευτοδιανόηση» και οι «προοδευτικάριοι» έχουν κάνει παντιέρα τον «αντιρατσισμό».

Ας δούμε τι γνώμη έχει για το ζήτημα του ρατσισμού ο πλέον αγαπημένος εκπρόσωπος του «προοδευτικού» χώρου, ο Νίκος Καζατζάκης.

 



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Νίκος Καζατζάκης ( 1883-1957).



Γράφει λοιπόν στην ΑΣΚΗΤΙΚΗ του:

 

«Είσαι ένα φύλλο στο μέγα δέντρο της ράτσας. Να νιώθεις το χώμα ν’ ανεβαίνει από τις σκοτεινές ρίζες και ν’ απλοκαμιέται στα κλαριά και τα φύλλα. Ποιός είναι ο σκοπός σου; Να μάχεσαι να πιαστείς στέρεα από το κλαρί, κι είτε σαν ανθός είτε σαν καρπός να σαλεύει μέσα σου, ν’ ανανεώνεται και ν’ αναπνέει ολάκερο το δέντρο. Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους…».

Και αλλού αναφέρει:

«Πειθαρχία, να η ανώτατη αρετή».

 


 

«Να μάθεις να υπακούς. Μονάχα όποιος υπακούει σε ανώτερο του ρυθμό είναι λεύτερος. Να μάθεις να προστάζεις. Μονάχα όποιος μπορεί να προστάζει είναι αντιπρόσωπός μου απάνω στη γης ετούτη. Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω. Ν' αγαπάς τον καθένα ανάλογα με τη συνεισφορά του στον αγώνα. Μη ζητάς φίλους, να ζητάς συντρόφους.

 «Που πάμε; Θα νικήσουμε ποτέ; Προς τι όλη τούτη η μάχη; Σώπα! Οι πολεμιστές ποτέ δε ρωτούνε! Σκύβω κι αφουγκράζουμαι την πολεμική τούτη Κραυγή στα σωθικά μου. Αρχίζω και μαντεύω το πρόσωπο του Αρχηγού, ξεκαθαρίζω τη φωνή του, δέχουμαι με χαρά και με τρόμο τις σκληρές εντολές του. Ναι, ναι δεν είμαι τίποτα. Ένας αχρείος φωσφορισμός απάνω στην υγρή πεδιάδα, ένα άθλιο σκουλήκι που σούρνεται και αγαπάει, φωνάζει και μιλάει για φτερούγες, μια ώρα, δύο ώρες, κι ύστερα το στόμα του φράζει με χώματα. Άλλη απόκριση οι σκοτεινές δυνάμεις δε δίνουν».

 

«Η ράτσα σου είναι το μεγάλο σώμα. Το περασμένο, το τωρινό και το μελλούμενο».

«Το πρώτο σου χρέος, εκτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιό τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει».

«Φωτιά! Να το μέγα χρέος μας σήμερα, μέσα σε τόσο ανήθικο κι ανέλπιδο χάος. Πόλεμο στους άπιστους! Άπιστοι είναι οι ευχαριστημένοι, οι χορτασμένοι, οι στείροι. Το μίσος μας είναι χωρίς συμβιβασμό, γιατί κατέχει πως καλύτερα, βαθύτερα από τις ξέπνοες φιλάνθρωπες αγάπες, δουλεύει τον έρωτα. Μισούμε, δε βολευόμαστε, είμαστε άδικοι, σκληροί, γιομάτοι ανησυχία και πίστη, ζητούμε το αδύνατο, σαν τους ερωτευμένους. Φωτιά, να καθαρίσει η γης!»

 




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Η κηδεία του Ν Καζαντζάκη στο Ηράκλειο Κρήτης το 1957 ... στον τόπο  του  με σημαίες.

 

«Η Κραυγή δεν είναι δική σου. Δε μιλάς εσύ, μιλούν αρίφνητοι πρόγονοι με το στόμα σου. Δεν πεθυμάς εσύ πεθυμούν αρίφνητες γενεές απόγονοι με την καρδιά σου.

 

Οι νεκροί σου δεν κείτουνται στο χώμα. Γένηκαν πουλιά, δέντρα, αγέρας. Κάθεσαι στον ίσκιο τους, θρέφεσαι με τη σάρκα τους, αναπνές το χνότο τους. Γένηκαν Ιδέες και πάθη, κι ορίζουν τη βουλή σου και την πράξη.

 

Οι μελλούμενες γενεές δε σαλεύουν μέσα στον αβέβαιο καιρό, μακριά από σένα. Ζουν, ενεργούν και θέλουν μέσα στα νεφρά και στην καρδιά σου.»

 

 

Μη το λησμονείτε. Ανήκουμε στη φυλή μας. Η φυλή μας ζει, υπάρχει, θα ζήσει, θα υπάρξει. Αγωνιζόμαστε για την φυλή μας.

 

 


 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Ν Καζαντζάκης  1912. Εθελοντής στους βαλκανικούς πολέμους.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΙΜΟΡΑΓΕΙ του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ εκδόσεις ΚΑΔΜΟΣ

ΑΣΚΗΤΙΚΗ Ν ΚΑΖΑΤΖΑΚΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου