Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΕΥΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ






Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Β (1764-1833), ο οποίος ήταν ο θρησκευτικός ηγέτης των Ελλήνων της Αιγύπτου  μετά από ασθένεια για ανάρρωση – τέλη του 1819 – ήρθε στην Πάτμο από την οποία καταγόταν (οικογένεια Παγκώστα), στην Πάτμο βρίσκει τον Αντώνιο Πελοπίδα και την 1η Μαΐου 1820 τον μυεί στην Φιλική Εταιρία. Εδώ τον βρήκε η Ελληνική Επανάσταση και γράφει ενθουσιώδη  γράμματα στον Αλέξανδρο Υψηλάντη.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Το βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Πλάτωνα Ι Κρικρή. Στην σελίδα http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/15244#page/1/mode/2up μπορεί κανείς να διαβάσει όλη την εργασία.


Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Β το 1801 χειροτονείται μητροπολίτης Λιβύης και το 1805 εκλέγεται πάπας και πατριάρχης Αλεξανδρείας και ανακηρύσσεται «πάτρε πατέρων, ποιμήν ποιμένων, τρισκαιδέκατος των Αποστόλων και κριτής της οικουμένης». Την ίδια περίοδο κατεβαίνει στην Αίγυπτο και αναλαμβάνει το Πατριαρχείο. Το 1812 συνιστά εκεί ελληνική κοινότητα, ιδρύει ελληνικά σχολεία και το μοναδικό τότε ελληνικό νοσοκομείο. Πριν ακόμα συσταθεί η Φιλική Εταιρεία έγραφε: «Αλλ ω γένος των Ελλήνων, ημέτεροι συμπολίται, έως πότε σκορπισμένοι και πλανώμενοι; Αποκόψωμεν ταύτα χαλινώ και λυτρωθώμεν δυναστείας βαβυλωνίου ( ΣΣ σουλτάνου)».







 
 



Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Β ύψωσε την σημαία της Επαναστάσεως στις 12 Απριλίου 1821 στην Πάτμο (το δεύτερο μετά τις Σπέτσες νησί που επαναστάτησε). Σε πάνδημο τελετή ευλόγησε την Επανάσταση. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Β συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση καθ όλη την διάρκεια, ενθαρρύνοντας, προσφέροντας το τεράστιο κύρος του στην υπόσταση της ίδιας της Επανάστασης και συμφιλιώνοντας τα τεράστια πάθη των επαναστατημένων Ελλήνων.

Ήδη από την έναρξη (Ιούνιος 1821) της Επανάστασης ο ελληνικός στόλος που είχε προστρέξει να υπερασπιστεί την επαναστατημένη Σάμο, επήλθε διχόνοια μεταξύ Ψαριανών από την μια και Υδραίων και Σπετσιωτών από την άλλη και διασπάστηκε ο στόλος, οι πρώτοι πήγαν στην νήσο Λειψώ οι δεύτεροι στην νήσο Γυαλί. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Β έτρεξε στην Λειψώ και έπεισε τους Ψαριανούς να πάνε στο Γυαλί τους «καθώπλισε δια των ιδίων ευχών και ευλογιών». Το 1825 θα κατεβεί στο Ναύπλιο όπου θα αναλάβει να χειροτονήσει επισκόπους. Εν τω μεταξύ είχε παυθεί αλλά εξακολουθεί να έχει επαφές με το Πατριαρχείο του και  μετά την έλευση του διαδόχου του, Πατριάρχη Ιεροθέου, κλήρος και λαός διατηρούν μαζί του σχέσεις επιστολικές.

Αλλά και στο τέλος της Επανάστασης τον Μάιο του 1828 πήγε στην Αίγινα να χαιρετήσει τον Καποδίστρια, ο Κυβερνήτης ήθελε να τον βάλει να προεδρεύσει στην σύνοδο των κληρικών που θα ανακοίνωνε το αυτοκέφαλο της Ελληνικής Εκκλησίας. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Β με μεγάλη επιστολή του υπέδειξε στον Κυβερνήτη ότι μια τέτοια σύνοδος θα ήταν άτυπη και αντικανονική χωρίς την συναίνεση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και τον απέτρεψε από μια τέτοια ενέργεια.






 






ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Ο Αυγουστίνος Καποδίστριας (1778-1857) ήταν μικρότερος αδερφός του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια. Το 1831 μετά τη δολοφονία του αδελφού του διορίστηκε μαζί με τον Θ Κολοκοτρώνη  και τον Ιωάννη Κωλέττη προσωρινός κυβερνήτης της Ελλάδας και το 1832 διετέλεσε για λίγες μέρες μόνος κυβερνήτης. Η περίοδος διακυβέρνησής του χαρακτηρίστηκε από πολιτική αστάθεια και οδήγησε σε εμφύλιο πόλεμο που κράτησε μέχρι το καλοκαίρι του 1832.


Μετά τον φόνο του Καποδίστρια γράφει στον Αυγουστίνο Καποδίστρια (αδελφό του Κυβερνήτη):

 «Εξοχώτατε, Ο θάνατος του αείμνηστου αυταδέλφου σας Κυβερνήτου της Ελλάδος ελύπησε κατάκαρδα το έθνος μας.
 

Ελύπησεν όμως έτι περισσότερον τον γηραιόν Πατριάρχη, όστις έτρεφε χρηστάς ελπίδας, ότι - συνεργούντος του παντοδύναμου Θεού - ο αείμνηστος Κυβερνήτης αφού ήθελεν αποκαταστήσει τα της Πολιτείας έμελλε να προσηλώση την προσοχής του εις τα της εκκλησίας.

Πικραμένος απαρηγόρητα δια τον θάνατο τοιούτου ανδρός, συνέστειλα την θλίψιν εις την καρδιά μου και ατενίσας προς τον ουρανόν, εδεήθην υπέρ της μακαρίας εκείνης ψυχής και υπέρ της σωτηρίας του Ελληνικού Έθνους.

Ήδη δε ο Ύψιστος ηυδόκησε να εισακούση, όχι την δέησιν ενός αμαρτωλού και ταπεινού Πατριάρχου, αλλά του περιουσίου χριστιανικού Ελληνικού Έθνους….

Εν Πάτμω την 28 Δεκεμβρίου 1831, Της Υμετέρας Εξοχότητος διάπυρος προς Θεόν ευχέτης

Ο Αλεξανδρείας Θεόφιλος».

Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Β λόγω της συμμετοχής του στην Ελληνική Επανάσταση δεν τόλμησε να γυρίσει το Πατριαρχείο του στην Αλεξάνδρεια (εξ άλλου για την συμμετοχή του είχε παυθεί της θέσεώς του από  14 Οκτωβρίου 1825) και έμεινε στην Πάτμο, όπου και πέθανε «…δ εν πολλαίς στερήσεσιν.».

 

 3204


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Β που ήταν παρών σε όλη την διάρκεια της Ελληνικής  Επανάστασης  και με το κύρος του έδωσε το μέτρο της συμμετοχής του κλήρου στην Εθνική  Παληγεννεσία.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 του Σ.Ι. Καργάκου εκδόσεις Realnews

Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ Β Ο ΠΑΤΜΙΟΣ του Αρχ  Πλάτωνα Ι Κρικρή http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/15244#page/1/mode/2up

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑΙ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ  του Μ.Η. Μαλανδράκη

Περιοδικό «Πανδώρα» άρθρο του Ιω. Σακελλίωνα (Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1849).

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου