Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821


 

Τα έτη 1824 και 1825 οι Έλληνες  είχαν πάρει δύο δάνεια από του Άγγλους 800.000 λιρών στερλινών και 2.000.000 λιρών στερλινών με όρους ληστρικούς, η εξόφλησή τους αδύνατη. Αναρωτιώταν ο Αγγελόπουλος «Πως ήτο δυνατόν να εξυπηρετήση η Ελληνική οικονομιά δάνειον το οποίον ουσιαστικώς δεν εισέπραξεν;».




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ :  Ο Βασιλιάς Γεώργιος Α το 1864. 












Η Ελλάδα αν και τα δάνεια που σύναψε το 1824 και το 1825 έγιναν από επαναστατικές κυβερνήσεις ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΕΣ, παρ όλα αυτά το επίσημο αναγνωρισμένο Ελληνικό κράτος ποτέ δεν αρνήθηκε την υποχρέωσή της.

Το 1866, δηλαδή 42 χρόνια εκβιασμών και ταλαιπωρίας του Ελληνικού λαού από τους Εβραίους τοκογλύφους άρχισαν οι δια πραγματεύσεις μεταξύ των ομολογιούχων (που πίσω τους ήταν η Αγγλία ) και της ελληνικής κυβέρνησης.

Οι διαπραγματεύσεις συνοδεύτηκαν με δυσπιστία από μέρους των δανειστών και τραβούσε σε χρόνια με εκβιασμούς και απειλές. Το 1875 οι τόκοι των δύο δανείων είχαν φτάσει στα 8.428.975 λίρες στερλίνες.




 

Το πρώτο μεγάλο «κούρεμα» του δημόσιου εξωτερικού χρέους


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Σύμφωνα με την περιγραφή του Α. Ανδρεάδη («Ιστορία των εθνικών δανείων») η μετατροπή «εξασφαλίζουσα των δανειστών τα δίκαια, αποπλύνουσα εθνικόν ρύπον και ανοίγουσα εις τα ελληνικά χρεώγραφα το Λονδίνιον χρηματιστήριον, εγένετο και εν Αγγλία και εν Ελλάδι δεκτή μετά πλείστης ευμενείας και μεγάλου ενθουσιασμού. Επεκυρώθη δε τη 10 Οκτωβρίου (1878) υπό της συνελεύσεως των κατόχων ελληνικών χρεωγράφων (greek bondholders) και ολίγον αργότερον εψηφίζετο σχεδόν άνευ αντιρρήσεως υπό της Ελληνικής Βουλής (Δεκέμβριος 1878). Παρατηρητέον ότι και αυτοί οι καταψηφίσαντες την σύμβασιν δεν ηρνούντο τα μεγάλα αυτής πλεονεκτήματα, άτινα λίαν επιτηδείως είχεν αναπτύξη ο αείμνηστος Κουμουνδούρος (επί πρωθυπουργίας του υπογράφτηκε η συμφωνία), αλλ' επρέσβευον ότι η Ελλάς, ης οι προϋπολογισμοί έκλειον μετ' ελλειμμάτων δεν ήτο, κατά τον χαρακτηρισμόν της Ημέρας (εφημερίδα της εποχής), εις θέσιν να υποστή την νέαν ταύτην φλεβοτομίαν. Φυσικώ τω λόγω η υπογραφή και η κύρωσις της συμβάσεως δεν έθηκεν εντελώς πέρας εις το ζήτημα. Έμενον έτι πολλά και λεπτά ζητήματα... Δεν υπελείποντο δ' όμως πλέον δυσκολίαι ανυπέρβλητοι, η μετατροπή προέβη λίαν τακτικώς και τη 15 Ιουνίου 1880 τα Ελληνικά χρεώγραφα εγένοντο δεκτά εις το χρηματιστήριον του Λονδίνου». 



Την ευθύνη της διαπραγμάτευσης στο Λονδίνο ανέλαβε ένας έξυπνος (και άγνωστος μέχρι σήμερα) ρωμιός, ο Ιωάννης Γενάδιος, αυτός ο άνθρωπος συμφώνησε:
 
 Να εκδοθούν νέες ομολογίες αξίας 1.200.000 λιρών στερλινών με επιτόκιο 5% οι νέες ομολογίες αντικατέστησαν τις παλιές αναλογικά. Το ποσό των 15.000.000 λιρών στερλινών αφιερώθηκε στο χρεολύσιο. Περίοδος απόσβεσης του νέου δανείου ορίστηκε 33 χρόνια και η Ελλάδα ανέλαβε να εγγυηθεί της οφειλής της υποθηκεύοντας :

Α. Τις εισπράξεις από το χαρτόσημο που ήταν περίπου 6.000.000 δραχμές.

Β. Τα έσοδα από το τελωνείο της Κεφαλλονιάς που ήταν περίπου 1.200.000 δραχμές.

Η σύμβαση «αποπλύνουσα εθνικόν ρύπον» κατά τον Ανδρεάδη υπογράφτηκε από τον βασιλιά Γεώργιο Α στις 8/12/1878 και έγινε δεκτή και στην Αγγλία και στην Ελλάδα με ενθουσιασμό.


Το πρώτο μεγάλο «κούρεμα» του δημόσιου εξωτερικού χρέους
 


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ρητός όρος προέβλεπε " ...εάν η Επιτροπή τον χρηματιστηρίου του Λονδίνου δεν επιτρέψει τυχόν, ίνα τα χρεόγραφα της ελληνικής κυβερνήσεως αναγράφονται επισήμως εν τω χρηματιστηρίω, το συμβόλαιον τούτο θα είναι άκυρον". Τα χρεόγραφα έγιναν "μετα ευμενείας και ενθουσιασμού..." δεκτά στο χρηματιστήριο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ                                                        

 

1821 Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΕΘΝΟΥΣ – ΚΡΑΤΟΥΣ τόμος Δ της Σωτηρούλας Βασιλείου εκδόσεις ΣΚΑΙ βιβλίο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου