Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

 
 

Σε αρχαίο χρονικό αναφέρεται με ημερομηνία 4/4/1147μχ ότι σε ένα απόκρημνο λόφο πάνω από τον ποταμό Μόσκοβα   και στις εκβολές του Νεγκλίναγια, ο πρίγκιπας Σουζντάλ Γιούρι Βλαντιμίροβιτς Ντολγκορούκι είχε καλέσει τον σύμμαχο και φίλο του πρίγκιπα Τσερνιγκώφ σεβέρ Σβιατοσλάβ Ολγκοβιτς με την έφιππη φρουρά του σε στρατιωτική σύσκεψη : «Ελάτε σε μένα, αδέλφια, στο Μοσκώφ!», έτσι αναφέρεται για πρώτη φορά η Μόσχα.  Ύστερα από εννέα χρόνια στο ίδιο μέρος ο πρίγκιπας Σουζντάλ Γιούρι Βλαντιμίροβιτς Ντολγκορούκι αποφάσισε να ιδρύσει μια πόλη φρούριο, στην περιοχή αυτή ζούσαν σε σποραδικούς οικισμούς σλάβοι – βιάτιτσοι. Στον λόφο του Κρεμλίνου φτιάχτηκε κάποιο ξύλινο φρούριο από κορμούς δένδρων και εκεί κολλητά κτίστηκαν τα επίσης ξύλινα σπίτια των κατοίκων της Μόσχας.
 
 
            Το πρώτο Κρεμλίνο καταλάμβανε το ένα εικοστό του σημερινού Κρεμλίνου κοντά στην συμβολή των ποταμών Νέβα και Νεγκλίναγια, τα σπίτια των κατοίκων κατέβαιναν από τον λόφο προς τις ακτές του Μόσκοβα και κατελάμβαναν το σημερινό Ζαριάντιε, στην σημερινή πύλη Σρετένσκι, στην τοποθεσία  κούτσκοβα ζούσε ο πλούσιος βογιάρος Στέπαν Κούτσκα.


            Η νεαρή πόλη της Μόσχας ήταν η κτήση του πριγκιπάτου Βλαντιμίρ Σουζντάλ, μια πόλη χαμένη μέσα σε παρθένα δάση, και η πόλη αυτή απειλήθηκε από τον μογγολο – ταταρικό στρατό του Μπάτι, τον χειμώνα του 1238 μχ οι Τάταροι έφτασαν στην Μόσχα που αμύνθηκε γενναία αλλά το ξύλινο τείχος δεν μπόρεσε να αντέξει στις ταταρικές ορδές. Όσοι γλύτωσαν από το ταταρικό σπαθί έφυγαν στα δάση και εκεί οργάνωσαν την ζωή τους. Σιγά σιγά συγκεντρώθηκαν και άλλοι άνθρωποι από άλλες περιοχές και άρχισαν να ξανακτίζουν την πόλη της Μόσχας, έτσι η πόλη έγινε πάλι κόμβος εμπορικών και στρατιωτικών δρόμων πράγμα που της έδωσε πλούτο και της επέτρεψε να επεκτείνει τις  κτήσεις της.
 



            Το 1325 μχ στο πριγκιπικό θρόνο ανέρχεται ο Ιβάν Ντανήλοβιτς, ο λαός αυτόν τον πρίγκιπα αποκαλεί «Καλίτα» που σημαίνει «δερμάτινη τσάντα», «πορτοφόλι», ο Ιβάν ήταν δυνατός, υπολογιστής, έξυπνος και πονηρός κυβερνήτης, αναπτύσσει διπλωματικό παιχνίδι με   την Χρυσή Ορδή, εννιά φορές πήγε στον Χάνο με πλούσια δώρα και κολακείες και πέτυχε να πείσει να τον ονομάσουν πρίγκιπα της Μόσχας, ο «Καλίτα» διεξαγάγει σκληρούς αγώνες κατά ληστών και ελευθερώνει τους δρόμους που συνδέουν την Μόσχα, ΄τσι για ασφάλεια προσέρχονται βογιάροι, έμποροι, τεχνίτες από γειτονικά πριγκιπάτα, εκεί εγκαθίσταται και ο μητροπολίτης της ρωσικής εκκλησίας που έφυγε από το Βλαντιμίρ. Ο «Καλίτα» κατόρθωσε να πάρει εντολή από τον τάταρο χάνο να εισπράττει φόρους απ όλη την Ρωσία. Η Μόσχα γίνεται πολιτικό κέντρο και σ αυτή συγκεντρώνονται οι δυνάμεις για τον αγώνα κατά της ταταρικής ορδής. Το 1339 ο «Καλίτα» κτίζει στο λόφο της Μόσχας το νέο Κρεμλίνο από κορμούς δρυός, μέσα στο Κρεμλίνο τεχνίτες φτιάχνουν πέτρινους μητροπολιτικούς ναούς και ζωγράφοι τους διακοσμούν.

 


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : IVAN I DANILOVICH KALITA (η ημερομηνία γέννησης δεν είναι γνωστή -1344). 


            Το 1365 μχ η περιοχή αντιμετωπίζει μεγάλη ξηρασία και θύελλες σαρώνουν την περιοχή, σ αυτές; Τις συνθήκες εκδηλώνεται πυρκαγιά που ξεκινά από την εκκλησία των Αγίων Πάντων. Οι άνεμοι μεταφέρουν την φωτιά και σε δύο ώρες η Μόσχα έχει καταστραφεί ξανά και φυσικά έχουν καεί και τα ξύλινα τείχη του Κρεμλίνου. Τότε αποφασίστηκε να κατασκευαστούν πέτρινα τείχη, η ανέγερση τους έγινε με ταχύ ρυθμό και το 1367 στο λόφο του Κρεμλίνου προβάλουν τα πέτρινα τείχη, στην Μόσχα εν τω μεταξύ άρχισαν να φτιάχνουν πυροβόλα όπλα και να επεξεργάζονται την πυρίτιδα και το κυριότερο η Μόσχα πια δεν ήταν μόνη, οι περιοχές της Ρωσίας ήταν έτοιμες να προστρέξουν στο κάλεσμά της.


Το 1380 μχ αποφασίστηκε να δοθεί τέλος στην ταταρική κυριαρχία και συγκεντρώθηκαν 150.000 πολεμιστές υπό τον πρίγκιπα της Μόσχας Ντμίτρι στην μάχη στο Κουλίκοβο αυτοί οι άνδρες συνέτριψαν τους τατάρους και πια η Μόσχα είναι το σύμβολο πόλη της ένωσης της Ρωσίας.





ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ


ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ τόμος 7 εκδόσεις Ακαδημία Παιδαγωγικών Επιστήμων ΡΣΟΣΔ Μόσχα 1961

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου