Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΟΥ Ι ΜΕΤΑΞΑ


ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΩΝ (ΚΕΑ) BLACKBURN ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ 1940
   


 



ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΕΑ


Το ΚΕΑΗ δημιουργία του αποφασίστηκε το 1917 όμως ο πόλεμος που ακολούθησε καθυστέρησε την ίδρυσή του μέχρι το 1925. Η έδρα του ήταν στο Φάληρο, στην ίδια περιοχή που αποτέλεσε αργότερα την έδρα ενός άλλου κατασκευαστή, της ΑΕΚΚΕΑ, ενώ η τεχνολογία και η τεχνογνωσία προήλθε από τη Βρετανική Blackburn Aircraft. Ο πρώτος τύπος που κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο ήταν το Blackburn Velos, το οποίο σχεδιάστηκε από τη Βρετανική εταιρεία.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:  Τό Blackburn Velos σε φάσι αποθαλασσώσεως, κατά τις δοκιμές στον Φαληρικό όρμο.




Το 1927 παρουσιάστηκε ένα καθαρά Ελληνικό σχέδιο, το Χελιδών, ένα στρατιωτικό αεροσκάφος πολλαπλών ρόλων. Χρησιμοποιούσε ένα κινητήρα Salmson ισχύος 120 ίππων και είχε μέγιστη ταχύτητα 150 χλμ την ώρα. Κατασκευάστηκε μόνο ένα για λογαριασμό του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, καθώς θεωρήθηκε κατώτερο των εναλλακτικών τύπων. Αργότερα το εργοστάσιο κατασκεύασε αεροσκάφη διαφόρων τύπων κατόπιν αδείας, συμπεριλαμβανομένων των Avro 504-O και 504-N, Atlas (τα οποία έφεραν τροποποιήσεις σε σχέση με τις κανονικές εκδόσεις της Armstrong-Whitworth) και 621 Tutor. Από το τελευταίο κατασκευάστηκαν τουλάχιστον 60 μονάδες, με ρυθμό που άγγιξε τα επτά αεροσκάφη το μήνα στις αρχές του 1940.


 Το 1939 κατασκευάστηκε στο ΚΕΑ το πρώτο αεροσκάφος τύπου PZL Ρ-24, εξ' ολοκλήρου από μέταλλο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στον πόλεμο του 1940. Επίσης, σχεδιάστηκε και ξεκίνησε η κατασκευή ενενήντα (90) αεροσκαφών τύπου HENSCHEL των οποίων όμως η παραγωγή διακόπηκε λόγω της εισόδου της χώρας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.






ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τα υδροπλάνα αυτά κατασκευάστηκαν στο εργοστασίου αεροπλάνων Blackburn στο Φάληρο. 



Από 28.10.1940 έως τις 27.4.1941, ημέρα εισόδου των Γερμανών στην Αθήνα, είχαν επισκευαστεί 83 συνολικά αεροσκάφη της Ε.Β.Α. που κάλυπταν όλους τους τύπους που είχε αυτή. Ακόμα επισκευάστηκαν πολλά, άγνωστο πόσα, αεροπλάνα της RAF που επιχειρούσαν από την Ελλάδα. Βεβαίως επισκευάστηκαν κινητήρες όλων αυτών.


Στον κατασκευστικό τομέα είχαμε την παραγωγή ανταλλακτικών, για τα αεροσκάφη και τους κινητήρες, που ήταν αδύνατο να βρεθούν. Αντιγράφτηκαν και κατασκευάστηκαν εργαλεία που ήταν απαραίτητα στις επισκευές αυτές και δεν υπήρχαν. Τέλος επισκευάστηκαν και 100 αλεξίπτωτα.






ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ :  Το αεροπλάνο  621 Tutor στη διάρκεια του πολέμου χρησιμοποιήθηκαν για παρατήρηση και ήταν βαμμένα με παραλλαγή Dark Green / Light Earth / Light Blue, έφεραν δε μια κίτρινη λωρίδα στην κεντρική επάνω πτέρυγα. Μικρός αριθμός τους ανέλαβε ρόλο αεροσκάφους συνδέσμου κατά τις επιχειρήσεις του 1940-1941. Αρκετά καταστράφηκαν στο έδαφος κατά τις επιθέσεις της Άνοιξης του 1941. Τουλάχιστον τέσσερα Tutors διέφυγαν προς την Αίγυπτο κατά την υποχώρηση. Αρκετά είχαν τροποποιηθεί για να αποκτήσουν δυνατότητες ανάστροφης πτήσης, ενώ κάποια άλλα διέθεταν όργανα νυκτερινού φωτισμού ή έσυραν ανεμούρια.

Το μόνο αεροσκάφος που παρήχθη από το ΚΕΑ και έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις του Β’ παγκοσμίου Πολέμου ήταν το 621 Tutor. Η παραγωγή του εργοστασίου δεν περιοριζόταν μόνο στην κατασκευή αεροσκαφών αλλά και βομβών, εργαλείων και ανταλλακτικών.


Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Ελλάδας οι εγκαταστάσεις του ΚΕΑ χρησιμοποιήθηκαν από τη Luftwaffe για τεχνική υποστήριξη, ενώ οι εγκαταστάσεις που βρίσκονταν στο αεροδρόμιο αποτέλεσαν στόχο συμμαχικών βομβαρδισμών.



Μετά τον πόλεμου στο ΚΕΑ κατασκευάστηκαν αριθμός ανεμόπτερων όμως τελικά περιορίστηκε στην παροχή εργασιών συντήρησης για τα αεροσκάφη της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, με περιορισμένη κατασκευαστική δραστηριότητα, η οποία παραχωρήθηκε στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ), όταν αυτή αργότερα ιδρύθηκε. Παρόλα αυτά, το ΚΕΑ παρήγαγε μέχρι το τη δεκαετία του 1990 αριθμό μη επανδρωμένων αεροσκαφών Πήγασος, τα οποία εξελίχθηκαν από την ΕΑΒ, και δημιουργήθηκε το Ελληνικό Κρατικό Ινστιτούτο Ερευνών. Η ιστορική εταιρεία σήμερα υπάγεται στην Ελληνική στρατιωτική διοίκηση.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος Πήγασος ΙΙ, δεν είναι ένα όπλο που ανήκει στη σφαίρα της μυθολογίας, όπως το όνομά του. Μόλις πριν από λίγες ημέρες πέρασε ένα ιδιαίτερα σκληρό πολεμικό τεστ στη Δυτική Ελλάδα και πολύ σύντομα, εντάσσεται πλήρως στο οπλοστάσιο της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας!
Αποστολή του, όπως φάνηκε από το σενάριο προσομοίωσης, είναι η στοχοποίηση του εχθρού αθόρυβα, αόρατα, με ακρίβεια, πίσω από τις γραμμές του. Η μεγάλη διαφορά από το σύνολο σχεδόν των άλλων όπλων των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων είναι ότι το μη επανδρωμένο αεροσκάφος (UΑV) Πήγασος ΙΙ είναι ελληνικής ανάπτυξης, σχεδίασης και κατασκευής, με πολύ λίγες προσθήκες ξένης τεχνολογίας- κυρίως από το Ισραήλ.





ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΑΠΟ Ι ΜΕΤΑΞΑ



Το 1937 η κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά δοκίμασε να αποκτήσει τον έλεγχο του εργοστασίου αεροπλάνων Blackburn στο Φάληρο. 

Ο Ι Μεταξάς δήλωσε αποφασισμένος να μην ανανεώσει την σχετική σύμβαση με την βρετανική εταιρεία που έληγε στο τέλος του χρόνου και να αναλάβει το κράτος την διαχείριση του εργοστασίου με την βοήθεια ξένων ειδικών.


Για να ηρεμήσει τους Βρετανούς διαβεβαίωσε ότι δεν θα επέτρεπε στους Γερμανούς να αναλάβουν την διαχείριση του εργοστασίου, όσο ευνοϊκούς όρους και αν πρότειναν, άφηνε βέβαια ανοικτό το ενδεχόμενο να  γίνουν ορισμένες προμήθειες από το Γ Ράιχ (FO 371/21144 τηλ πρεσβευτή 21/3/1937).



 



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : "Δίδομεν πλήρη περιγραφήν του ιδρυθέντος και λειτουργούντος ήδη εν Παλαιώ Φαλήρω εργοστασίου, εν τω οποίω η Ελλάς δύναται να κατασκευάζη τον αεροπορικόν της στόλον χωρίς ν' αναγκάζεται να καταφεύγη εις ξένα εργοστάσια. Η συντελεσθείσα εργασία αξίζει να δοθή εις ευρυτέραν δημοσιότητα:....." «Ελεύθερον Βήμα» της 8ης Νοεμβρίου 1925.




Ο βρετανός πρεσβευτής (ψευδώς) ενημέρωσε ότι κατά πληροφορίες του οι Γερμανοί είχαν προτείνει  στην κυβέρνηση του Ι Μεταξά να αναλάβουν την διεύθυνση του εργοστασίου για την προώθηση και συναρμολόγηση αεροπλάνων στην Ελλάδα (FO 371/21144 τηλ πρεσβευτή 9/4/1937), έτσι η Βρετανική κυβέρνηση ανησύχησε πραγματικά, την κατάσταση αυτής της ανησυχίας μεγάλωσε όταν ο διευθυντής του εργοστασίου Blackburn στο Φάληρο, έδωσε αναφορά κατά την οποία, από   πληροφορίες από το Ελληνικό Υπουργείο Αεροπορίας, σύμφωνα με τις οποίες, καταδιωκτικά αεροπλάνα συναρμολογούνται  σε εργοστάσιο που αποτελούσε τμήμα του πυριτιδοποιείου - καλυκοποιείου του Μποδοσάκη Αθανασιάδη, τα δε ανταλλακτικά ερχόντουσαν από το εξωτερικό, οι πηγές των Άγγλων μιλούσαν για 3-4 Γερμανούς μηχανικούς και ειδικευμένους τεχνίτες του  πυριτιδοποιείου - καλυκοποιείου. 

Η ενημέρωση του διευθυντή του εργοστασίου Blackburn έφτασε να μιλά για δέκα αεροπλάνα που είχαν φύγει προς άγνωστη κατεύθυνση (πιθανά προς Ισπανία στην οποία εξελισσόταν εμφύλιος πόλεμος) με γερμανούς παρακαλώ πιλότους και άλλα τέσσερα βρισκόταν ήδη σε συναρμολόγηση (FO 371/21144 έκθεση του διευθυντή του εργοστασίου  προς τον διευθυντή του Νοτίου Τομέως 26/4/1937).


 
Τον ίδιο χρόνο ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Ε Τσουδερός πληροφόρησε την βρετανική πρεσβεία ότι η Ελλάς εισέπραξε από τον στρατηγό Φράγκο 600.000 στερλίνες.

Το εμπόριο των ελληνικών πλοίων σε σχέση με τον Ισπανικό εμφύλιο είχαν ενοχλήσει τους βρετανούς, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του α.π. ΣΥΛΒΙΑ που το είχαν ναυλώσει η κυβέρνηση της Ισπανίας με πυρομαχικά και ο πλοίαρχος ειδοποίησε τους Ισπανούς επαναστάτες να αιχμαλωτίσουν το πλοίο (έναντι αμοιβής).





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Κρατικό Εργοστάσιο Αεροπλάνων, Παλαιό Φάληρο.

Όλο αυτό το σκηνικό έκανε την βρετανική κυβέρνηση καχύποπτη σε σχέση με τις νευραλγικές επιχειρήσεις. Ο Μποδοσάκης είχε την πρόθεση να αναλάβει το εργοστάσιο Blackburn στο Φάληρο.


Η σύμβαση έληξε την προβλεπόμενη ημερομηνία (31 Δεκεμβρίου 1937), χωρίς να υπάρξει ανανέωση από την κυβέρνηση του Ι Μεταξά. Μάλιστα την ίδια εκείνη ημέρα δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (τεύχος Α', ΦΕΚ 530) ο Αναγκαστικός Νόμος 1014. Σύμφωνα με αυτόν το εργοστάσιο του Φαλήρου περιερχόταν στην πλήρη κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου και μετατρεπόταν σε μονάδα της Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας, με την ονομασία «Κρατικό Εργοστάσιο Αεροπλάνων». Μέσα σε δεκαπέντε ημέρες, έως τις 15 Ιανουαρίου του 1938, η Blackburn παρέδωσε το εργοστάσιο και αποχώρησε.

 Πέντε Βρετανοί παρέμειναν και εξακολούθησαν να εργάζονται στο Κ.Ε.Α. επειδή κρίθηκαν απαραίτητοι για την ομαλή λειτουργία του. Ήταν ο Τεχνικός Διευθυντής, ένας προϊστάμενος επιθεώρησης και τρεις εργοδηγοί. Το ΚΕΑ το διοικούσε, μέσω του Γενικού Διευθυντή, ένα επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο που όριζε η Κυβέρνηση. Τα κύρια εκτελεστικά όργανα ήταν η Τεχνική Διεύθυνση και η Διεύθυνση Επιμελητείας. Πρώτος Γενικός Διευθυντής του ΚΕΑ υπήρξε ο Σμήναρχος Κωνσταντίνος Θεοδωρακόπουλος ο οποίος και θα παραμείνει στη θέση αυτή ως τις 24 Απριλίου του 1941.



 



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ένα PZL-24F στην περιοχή της Πρεμετής. Ο τύπος σήκωσε το βάρος των αποστολών Δίωξης, χωρίς ουσιαστική ενίσχυση από κάποιο πιο σύγχρονο καταδιωκτικό. Τα πολεμικά αεροπλάνα που διαθέταμε είχαν σαν στήριγμα το εργοστάσιο του Φαλήρου, χωρίς αυτό θα ήταν από την πρώτη στιγμή ανίκανα να ανταποκριθούν στις ανάγκες των πολεμικών επιχειρήσεων.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ



Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 40 του Ιωάννη Σ Κολιόπουλου εκδόσεις ΒΗΜΑ - βιβλιοθήκη

1 σχόλιο:

  1. Συγνώμη κάποιος αναγνώστης έβαλε ένα σχόλιο, έδωσα εντολή να δημοσιευτεί (ποτέ δεν έχω ζητήσει την διαγραφή σχολιασμού ακόμα και αν με βρίζουν), δεν ξέρω γιατί αλλά χάθηκε αυτό το σχόλιο (δεν πρόσεξα ποιος έγραψε ) συγνώμη από τον φίλο που δημοσίευσε (επαινετικό κιόλας σχόλιο) και χάθηκε (από λάθος μου) η παρατήρησή του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή