Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

ΚΑΤΑΔΡΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ




Μετά την ναυμαχία της Έλλης (3 Δεκεμβρίου 1912). Ολόκληρο τον Δεκέμβριο του 1912, ο τουρκικός στόλος έκανε μάταιες απόπειρες να βγει στο Αιγαίο. Όποτε προσπάθησε, βρήκε μπροστά του το «Αβέρωφ» κι επανέκαμψε στα στενά. 



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τουρκική λαϊκή εκτύπωσης (1913). Battleship 'Hamidieh «βομβαρδισμός ελληνικών σκαφών  και σερβικής αποστολής  στα ανοικτά των αλβανικών ακτών 1913 Τουρκία - Βαλκανικού Πολέμου Ουάσιγκτον, Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου.



Με τα πολλά, οι Τούρκοι αποφάσισαν να δημιουργήσουν θήραμα που θα παράσερνε το θωρηκτό «Αβέρωφ» σε κυνήγι, ώστε να μπορέσει ο υπόλοιπος στόλος τους να βγει στο Αιγαίο. Για τον ρόλο αυτό, διάλεξαν το ελαφρύ καταδρομικό «Χαμιδιέ» («Hamidieh») που κυβερνούσε ο Χουσείν Ρεούφ μπέης (Hüseyin Rauf) .  Έτσι το  σύννεφιασμένο  βράδυ της πρωτοχρονιάς του 1913, με φουρτουνιασμένη τη θάλασσα και τα ελληνικά πλοία προσορμισμένα στην Ίμβρο, το «Χαμιδιέ» βγήκε αθέατο από τα στενά, προχώρησε παραλιακά στη Θράκη, έκοψε νότια πριν από τη Θάσο και έβαλε πλώρη για τη Σύρο. Από ένα σήμα που έπιασαν οι τούρκοι, γνώριζαν ότι εκεί ναυλοχούσε το επιταγμένο «Μακεδονία» που χρειαζόταν επισκευή του πηδαλίου του.

Το "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" ήταν ατμόπλοιο επιβατικό που ναυπηγήθηκε το 1912 στα αγγλικά ναυπηγεία των James Laing & Sons Ltd στο Σάντερλαντ  της Αγγλίας και το επίταξε ο Ελληνικός Στρατός σαν εύδρομον οπλιταγωγό και νοσοκομειακό άνηκε στη ναυτιλιακή εταιρεία «Εθνική Ατμοπλοΐα της Ελλάδος», το πλοίο αυτό είχε εκτόπισμα 6.333 γκρός τον, μήκος 422 πόδια και μέγιστο πλάτος 51 πόδια, ανέπτυσε ταχύτητά του έφθανε τους 17 κόμβους. Με την επίταξή του το  εξόπλισε ως βοηθητικό καταδρομικό (εύδρομο) και οπλιταγωγό υπό κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Π. Τσουκαλά. Στη συνέχεια υπάχθηκε στη ναυτική μοίρα των ευδρόμων, του τότε Βασιλικού Ναυτικού υπό τον διοικητή μοίραρχο, πλοίαρχο Ι. Δαμιανό.

 


Στις 10:30 ώρα της 2ας Ιανουαρίου, το «Χαμιδιέ» βρισκόταν μπροστά στο λιμάνι της Ερμούπολης της Σύρουκαι καλούσε τον πλοίαρχο του «Μακεδονία» που ήταν στη προκυμαία «ψαράδικα»  να παραδώσει το πλοίο. Ο πλοίαρχος δεν διακινδύνευσε μάχη, με τη σκέψη ότι μια τέτοια ενέργεια θα έβαζε σε κίνδυνο την πόλη, έχοντας «κεκαλυμμένα πυρά» δέχθηκε καταιγιστικό πυρ από τα πυροβόλα του τουρκικού. Το «Χαμιδιέ» έφυγε για τη Μύκονο. Το «Μακεδονία» θα ανελκυόταν έπειτα από δέκα μέρες και, με δικά του μέσα, θα πήγαινε στον ναύσταθμο για επισκευές. Η κυβέρνηση του Βενιζέλου όμως τα χρειάστηκε. Στάλθηκε σήμα στον «Αβέρωφ» να κυνηγήσει το «Χαμιδιέ». Ο ναύαρχος Κουντουριώτης αρνήθηκε: Εξήγησε ότι το «Χαμιδιέ» αυτόν ακριβώς τον ρόλο εξυπηρετούσε, να απομακρύνει το «Αβέρωφ» από τα στενά, ώστε να μπορέσει να βγει ο τουρκικός στόλος στο Αιγαίο. Γι’ αυτό άλλωστε, διέταξε και ο ελληνικός στόλος απλώθηκε σε τόξο απέναντι στα στενά. Τέσσερα τορπιλοβόλα αντιτορπιλικά ανέλαβαν να κλείσουν τον δρόμο προς τη Σμύρνη για την περίπτωση που το «Χαμιδιέ» θα προσπαθούσε να πάει εκεί, μια και στα Δαρδανέλια ήταν αδύνατο να πλησιάσει. Δεν άργησε να φανεί πόσο σωστά είχε σκεφτεί ο Παύλος Κουντουριώτης.



Στην Αθήνα υπήρχε ο φόβος μήπως το «Χαμιδιέ» εμφανιζόταν στον Πειραιά, όχι ότι θα προξενούσε κάποιες ουσιαστικές ζημιές, αλλά μια τέτοια ενέργεια θα είχε επίπτωση στο ηθικό και θα δημιουργούσε εντυπώσεις, έτσι μέσα στα μέτρα που λήφθηκαν ήταν να τοποθετηθούν τοπομαχητικά πυροβόλα στην Σαλαμίνα, τρία πυροβόλα τοποθετήθηκαν στο νησάκι Λειψοκουτάλας το ένα και τα άλλα δύο από τον Άγιο Κοσμά ως τις Φλέβες, αλλά  και σε άλλα επίκαιρα σημεία, εφοδιάστηκαν με τηλέφωνα τα πυροβόλα ώστε να υπάρχει επικοινωνία και ναρκοθετήθηκε η θαλάσσια περιοχή.   Όταν στα ανοικτά της Αίγινας φάνηκαν καπνοί, σπάσανε τα τηλέφωνα που ενεργοποιούσαν την παράκτια άμυνα, επήλθε ηρεμία όταν διαπιστώθηκε ότι ο καπνός προερχόταν από αυστριακό σκάφος γραμμής, η αναγνώριση έγινε με άσφαιρο βολή προς προειδοποίηση, το αυστριακό καράβι «ανέκρουσε πρύμναν» και έμεινε στα ανοικτά περιμένοντας πιλότο για να το οδηγήσει από δίαυλο στο λιμάνι.
Ο τουρκικός τύπος εν τω μεταξύ παραληρούσε και δημοσίευε εικόνες του «ήρωα» Ρεούφ μπέη, μέχρι και ποιήματα του αφιέρωναν που κατάφερε «να κάψει τη Ρωμιοσύνη».



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Το εύδρομο " ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" Το πρώτο του (παρθενικό) ταξίδι μετά την ύψωση της ελληνικής σημαίας έκανε στις 5 Απριλίου του 1912, στη γραμμή Πειραιάς – Πάτρα– Μασσαλία – Κάδιξ – Νέα Υόρκη, μεταφέροντας μετανάστες. Ηταν ένα από τα πρώτα ελληνικά υπερωκεάνεια.

Το «Χαμιδιέ», περιπλανήθηκε μήνες στις θάλασσες, με μοναδική αξιόλογη δράση αυτή στις 28 Φεβρουαρίου 1913. Την ημέρα εκείνη πλησίασε τις ακτές της Βορείου Ηπείρου και κανονιοβόλησε την εκεί σερβική απόβαση, σκοτώνοντας 119 Σέρβους και τέσσερις Έλληνες, ναυτικούς στα πλοία που μετέφεραν τον αποβατικό στρατό. Ένα ελληνικό φορτηγό βυθίστηκε. Στη βάση του το «Χαμιδιέ» μπόρεσε να επιστρέψει στις 10 Αυγούστου, όταν πια όλα είχαν τελειώσει.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ 1912-1913 του Σπ Μελά εκδόσεις ΤΟ ΒΗΜΑ βιβλιοθήκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου